R. Jensen

24 Running Deer Road
Phenix City , AL 36870


Kantoor:
Thuis:

31 juli 1998

Watchtower Bible & Tract Society
25 Columbin Heights
Brooklyn , New York 11201

Re: Bloed en rechtvaardige maatstaven hooghouden

Geliefde Broeders,

Ik waardeer jullie brief van 23 maart 1998 in antwoord op vragen over bloed en het hooghouden van rechtvaardige maatstaven. Na jullie antwoord enkele maanden geleden gelezen te hebben en er enige tijd over gemediteerd te hebben, voel ik mij ertoe gedwongen verdere vragen te stellen. Ik doe dit in de geest van onze broeders in het oude Beréa die 'dagelijks de schrift zorgvuldig onderzochten' (Handelingen 17:10, 11).

In jullie brief werd de volgende verklaring gegeven:

"Er zou beargumenteerd kunnen worden dat wanneer bloed op juiste wijze was weggedaan het niet mogelijk zou zijn seruminjecties te maken, waarbij dus elke reden voor een vraag over deze kwestie zou verdwijnen."

Dit argument raakt precies het hart van één van mijn vragen. Ik vroeg:

Hoe kan er schriftuurlijk beredeneerd worden dat al dit misbruik van bloed, met als expliciet doel bloedfracties te verkopen, kopen of te gebruiken, mogelijkerwijs aanvaard kan worden door enig christelijk geweten? Zou het accepteren (en kopen) van het eindproduct geen rechtstreekse ondersteuning vormen van het proces terwijl er geen verplichting van onze zijde bestaat om dit te aanvaarden? Is het beschreven proces acceptabel? (zie mijn brief van 16/2/98, bladzijde 5)

Als welingelichte personen weten we allemaal dat injecties die uit bloed zijn verkregen onmogelijk commercieel geproduceerd zouden kunnen worden wanneer bloed op juiste wijze werd weggedaan, net zoals jullie eigen woorden aangeven. Christenen weten dus dat het gebruik van enig bloedplasmaderivaat afhankelijk is van bloed dat niet wordt uitgegoten zoals door God werd geboden. In jullie reactie vond ik geen antwoord op mijn vragen (welke hierboven staan) die relevant zijn in deze kwestie. Is het mogelijk schriftuurlijk te beredeneren dat onze opzettelijke aankoop van producten die als essentieel onderdeel bloedbestanddelen bevatten geen ondersteuning vormt van het op grote schaal misbruiken van bloed? Dienen we het bewerken van bloed uit winstbejag als aanvaardbaar bezien, doordat we het ondersteunen door vrijwillig enkele van de eindproducten te kopen? Ik denk dat er een antwoord mogelijk moet zijn en dat het waarschijnlijk rechtstreeks van invloed is op ons christelijk gedrag.

Jullie schreven verder:

"Maar, wat als er bloed uit een lichaam wordt genomen, er door een medische procedure een kleine fractie uit wordt afgescheiden, niet om te eten of het lichaam te voeden, maar om te immuniseren tegen een ziekte, kan er dan gezegd worden dat er een duidelijke overtreding van Gods wet is om geen bloed te eten?"

Vanaf dat ik klein was is mij geleerd dat een intraveneuze transfusie hetzelfde is als eten , in ieder geval met betrekking tot onthouding. Als één van Jehovah's Getuigen heb ik vaak de illustratie gebruikt van een dokter die zijn patiënt zegt dat hij zich moet onthouden van alcohol, of dit nu via de mond of intraveneuze transfusie is, in beide gevallen moet hij zich onthouden van alcohol. In overeenstemming met deze gedachte moet ik concluderen dat opname van een bloedfractie eten is, of dit nu intraveneus of op andere wijze geschiedt. Wat als hetzelfde medische bloedderivaat oraal toegediend zou kunnen worden? Het wordt nog steeds gegeven voor immunisering, zou dit dan eten zijn?

De crux van de hierboven aangehaald redenering lijkt hem te zitten in het feit dat bloedderivaten 'niet gegeten worden om het lichaam te voeden.' Wordt het lichaam bij het toedienen van bloedcomponenten zoals witte bloedcellen gevoed als bij een maaltijd? Worden ze wel toegediend als een maaltijd, of worden ze slechts toegediend voor medische doeleinden? Iemand die van honger dreigt te sterven kan worden gered door hem voedsel te geven, of dit nu intraveneus of via de mond wordt gedaan. Zou iemand die van honger dreigt te sterven overleven wanneer er een bloedcomponent als witte bloedcellen via transfusie in zijn aderen wordt gebracht? Het blijkt dat witte bloedcellen enkel worden gebruikt voor medische doeleinden, niet om voedingsstoffen toe te dienen als bij een maaltijd, maar om het lichaam betere mogelijkheden te geven om te vechten tegen bepaalde omstandigheden. Worden andere aanvaardbare componenten niet om dezelfde reden gebruikt? Uit jullie brief begrijp ik dat hoofdcomponenten van bloed enige vorm van voeding in zich dragen, maar is dit hetzelfde als het eten van een maaltijd? Wederom, zouden witte bloedcellen als voedzaam levensonderhoud dienen wanneer ze intraveneus toegediend zouden worden, overeenkomstig de manier wanneer het door spijsverteringsstelsel zou gaan? Ik ben er tevens van overtuigd dat de 5% van bloed die aanvaardbaar is als voeding, gegeten zouden kunnen worden, net zoals met witte of rode bloedcellen het geval is. Waarom wordt het aanvaardbaar wanneer ditzelfde materiaal intraveneus opgenomen wordt in het lichaam? Staat dit niet gelijk aan eten? Sommige van deze componenten worden ten slotte in grote hoeveelheden voorgeschreven en toegediend, vooral wanneer ze regelmatig via infusie worden in het lichaam worden gebracht.

Voedsel dat we eten doet meer dan het geven van energie en massa, het voedt ons. Websters New World Dictionary of the American Language definieert voeden als "het voeden of onderhouden met substanties die nodig zijn voor leven en groei." Voedsel dat we eten voedt ons leven op meer dan één manier , het verschaft niet alleen groei, maar onze lichamen verkrijgen ook noodzakelijke elementen om te kunnen vechten tegen ziekten om aldus te overleven. Voedzaam voedsel helpt ons, net als het nemen van medicijnen, te vechten tegen ziekte. Ja, een goed uitgebalanceerd dieet kan ons lichaam waarschijnlijk beter toerusten tegen ziekte te kunnen vechten dan eventueel voorgeschreven medicijnen. Componenten in moedermelk verschaft het kind bijvoorbeeld immunisering tegen bepaalde ziekten. Worden de immuniserende componenten uit moedermelk niet bezien als voeding, is het geen voedsel? Zelfs bij volwassenen helpt een goed voedingspatroon het immuunsysteem van ons lichaam sterk te houden, ja, natuurlijke immuniteit vermindert bij slechte eetgewoonten. Mensen zouden injecties die bloedcomponenten bevatten of vitamine supplementen kunnen nemen om hun immuunsysteem tegen ziekten in stand te houden. Het nemen van vitaminen of mineraal supplementen is zeker eten, ondanks dat de hoeveelheid die per keer ingenomen wordt relatief klein is. Immuniserende injecties die bloedcomponenten bevatten dienen evenzo ter in stand houding van het immuunsysteem, waarom wordt dat echter niet evenzo bezien als eten? Per definitie is het medische gebruik van bloedcomponenten levensonderhoudende voeding of dit nu voor strikt voor immunisering is of niet.

Jullie brief bevat twee illustraties. Hieronder citeer ik de delen die sleutelgedachten lijken te zijn uit de eerste illustratie, gevolgd door mijn opmerkingen en vragen:

"Jehovah is redelijk met betrekking tot zijn wetten en hun toepassing.Het plukken en eten echter van enkele aren die in totaal slechts een miniem gedeelte van het veld zouden beslaan, werd door de Wet niet verboden. Dit plukken moest niet bezien worden als "werk" dat verboden was."

Voor Israëlieten was eten een normaal, dagelijks gebruik. God had eten op de Sabbat niet verboden. (Exodus 16:29) Het plukken van graan vanaf een veld voor directe en persoonlijke consumptie was niets meer dan het eten van een maaltijd. De inspanning die bij het plukken van de aren betrokken was niet arbeidsintensiever dan borden van de plank pakken en een gekookte maaltijd aan de familie serveren. Jullie commentaar lijkt echter te beredeneren dat grootte of hoeveelheid in beeld komt bij het gebod zich te onthouden van bloed. Ik zie bovenstaande geval niet als een kwestie over hoeveelheid, maar als een kwestie van activiteit. Ze "werkten" niet zoals werd verboden in Gods Sabbatswet, ze aten hun maaltijd, een activiteit die niet verboden was op de Sabbat.

Het is waar dat God bepaalde activiteiten op de Sabbat toestond, ondanks dat deze inspanning vereisten. Maar dingen die God expliciet verbood werden niet getolereerd, zelfs niet wanneer deze op een kleine manier overtreden werden . Was het aanvaardbaar geweest voor God wanneer Eva slechts kleine componenten van de verboden boom had gegeten? Was Achan blijven leven wanneer hij opzettelijk slechts kleine componenten van de buit had meegenomen? In deze gevallen gaf God expliciete verboden en hoeveelheid had helemaal niets te doen met die verboden. God heeft gezegd "onthoud je van bloed." Staat er iets in dit gebod waardoor bloedcomponenten onderscheiden worden? Dit gebod is vrij expliciet, net zoals Zijn gebod geen buit uit Jericho mee te nemen en niet te eten van de boom in Eden. Wanneer we het aanvaarden van bloed voor medisch gebruik bezien als het breken van Gods gebod ons te onthouden van bloed, hoe kunnen we het aanvaarden van 5% van de componenten ervan, gebaseerd op hoeveelheid of voedingswaarde, dan rechtvaardigen?

De tweede illustratie luidde gedeeltelijk:

"Wanneer een persoon bijvoorbeeld wordt verteld zich te ontdoen van een lading aardappelen en ze niet te eten, zou deze instructie dan overtreden worden wanneer de aardappelen gekookt zouden worden en in dit proces het zetmeel van de aardappelen wordt gescheiden en voor medische doeleinden wordt gebruikt? Kan er worden gezegd dat het eten van het geïsoleerde zetmeel voor medische redenen gelijk staat aan het eten van aardappelen?"

Wanneer mijn moeder, toen ik klein was, had gezegd: "R-------, gooi die aardappelen weg. Eet ze niet," en ik had me omgedraaid, de zetmeel eruit gekookt en opgegeten, kun je er zeker van zijn dat dat een bestraffing had opgeleverd. Haar instructies waren duidelijk , gooi ze weg en denk er niet eens over die aardappelen te eten, dat wil zeggen alles waarvan mij gezegd werd ze weg te gooien. Ja, het zetmeel uitkoken en het in ons lichaam opnemen zou betekenen dat we iets aten waarvan ons gezegd is het weg te doen.

Jullie vroegen: "Kan er worden gezegd dat het eten van het geïsoleerde zetmeel voor medische redenen gelijk staat aan het eten van aardappelen?" In de illustratie worden ons twee dingen gezegd, 'gooi de aardappelen weg en eet ze niet.' Kun je je voorstellen dat God dit gebod had gegeven en dat iemand zou zeggen: 'Okay, zodra ik het zetmeel dat ik voor inname wil gebruiken heb uitgekookt, zal ik weggooien wat er over is'? Er werd ons gezegd die aardappelen weg te gooien, niet wat er over is nadat we ervan hebben genomen wat we willen. Het uitkoken van het zetmeel en de rest weggooien zou niet hetzelfde zijn als het weggooien van de aardappelen, we zouden restjes weggooien. In de illustratie wordt ons geboden 'aardappelen.weg te gooien', kun je een aardappel hebben zonder zetmeel? Wanneer God dit gebod had gegeven, kun je er zeker van zijn dat hij zeer goed op de hoogte zou zijn van alle componenten - niet alleen het zetmeel - waaruit de aardappel zou bestaan. Met betrekking tot bloed hebben we verder te maken met Gods gekozen en heilige symbool van leven, iets wat aan hem toebehoort . Als God gebood "Geef die heilige aardappelen aan mij, ze behoren mij toe , eet ze niet", en we vervolgens het zetmeel voor persoonlijke consumptie uit zouden koken en terug zouden geven wat er over was, zou dat geen stelen zijn? Jullie bovenstaande redenering zou ontleding van aardappels in individuele bestanddelen en deze vervolgens eten toestaan, waarmee niets daarvan overeen zou komen met het "eten van aardappelen", terwijl we daarmee aan andermans eigendom zouden komen.

Stel dat je je basketbal voor de duur van een wedstrijd aan een team uitleent en daarbij vereist dat de bal na het einde van de wedstrijd aan je wordt teruggegeven en dat je bal niet gebruikt mag worden voor aanvullende wedstrijden? Natuurlijk weet je dat er enige onopzettelijke schade aan je bal zal ontstaan wanneer ermee gespeeld wordt, je verwacht dus niet dat je exact dezelfde of gehele bal terug zal krijgen, het zal duidelijk zijn dat hij gebruikt is doordat kleine stukjes leer zullen missen, en wellicht zal zelfs het stiksel op een paar plekken beschadigd zijn, beiden normale zaken wanneer er gebasketbald wordt. Als één van de spelers aan het einde van de wedstrijd opzettelijk de stiksels uit je bal verwijderd - een klein, doch belangrijk component - met als doel de oude bal van het team zelf te repareren, zou dit dan aanvaardbaar zijn? Of, wat als dezelfde speler na de wedstrijd opzettelijk stukjes goed leer van de bal afstroopt met een zakmes, hopend deze stukjes later voor eigen doeleinden te kunnen gebruiken? De speler zou kunnen redeneren, 'Wel, we hébben je de bal teruggegeven, enkel zonder dit ene kleine component en je zei dat we er geen aanvullende wedstrijden mee mochten spelen en dat hebben we ook niet gedaan, we hebben enkel het stiksel van je bal genomen , niet de bal zelf die je kunt gebruiken om te spelen.' Zou je vinden dat er eerlijk gehandeld werd? Wanneer we ons bloed uitstorten, doen we meer dan eenvoudig ons bloed uitstorten, we geven het als het ware terug aan Jehovah aan wie het toebehoort. Doen we dit getrouw wanneer we opzettelijk de kleine "stiksels" verwijderen en gebruiken ?

Jehovah heeft mensen sinds de dagen van Noach expliciet verboden bloed te eten. Later bevatte Gods wet over bloed aanwijzingen voor het op juiste wijze wegdoen ervan. Daar bloed heilig is en het eten ervan verboden, lijkt het redelijk bijbelse voorbeelden toe te passen waarin persoonlijke consumptie van heilige voorwerpen die aan Jehovah toebehoorden werd verboden. Een dergelij k voorbeeld kunnen we vinden in het verslag van Jericho's vernietiging. Bij het aanvallen, zei Jozua: "Schreeuwt, want Jehovah heeft U de stad gegeven. En de stad moet tot iets worden wat aan de vernietiging is prijsgegeven; de stad met al wat erin is, behoort Jehovah toe .Wat ulieden betreft, houdt U slechts weg van datgene wat aan de vernietiging is prijsgegeven , opdat er geen begeerte bij U opkomt en GIJ werkelijk iets neemt van datgene wat aan de vernietiging is prijsgegeven en de legerplaats van Israël inderdaad tot iets maakt wat aan de vernietiging is prijsgegeven en ze onder de banvloek brengt. Doch al het zilver en het goud en de koperen en ijzeren voorwerpen zijn iets heiligs voor Jehovah. Bij de schat van Jehovah dient het te komen. " (Jozua 6:16-19)

Jozua maakte Gods instructies met zijn woorden duidelijk, alles in Jericho behoorde Jehovah toe, er mocht niets worden weggenomen voor persoonlijk gebruik. Alles moest door middel van vuur vernietigd worden. Na de verbranding diende alle metalen - goud, zilver, koper en ijzer - in de schatkist in Gods tabernakel te komen. We kennen allen het lot van Achan. Naar hedendaagse maatstaven had hij duizenden dollars aan Gods eigendommen meegenomen, wat resulteerde in zijn eigen dood en dat van zijn familie. In aanvulling daarop verloor de Israëlitische natie zesendertig man bij de vernederende nederlaag te Ai. (Jozua 7:4, 5) Zou het aanvaardbaar zijn geweest wanneer Achan opzettelijk slechts een klein gedeelte van de buit had weggenomen? Wanneer Achan vóór de vurige vernietiging een goedkope fles met olie zou hebben gevonden, zou het dan aanvaardbaar voor hem zijn geweest deze mee naar huis te nemen vanwege de medische waarde ervan? Gods instructie was duidelijk, wanneer een Israëliet " iets [nam] van datgene wat aan de vernietiging is prijsgegeven" zou dit Israël "onder de banvloek" brengen. Wat als de leiding van Israël had toegestaan dat individuele personen kleine componenten van de buit konden afscheiden voor persoonlijk gebruik?

Een ander soortgelijk voorbeeld is dat van "de boom der kennis van goed en kwaad." Deze boom vertegenwoordigde iets wat aan God toebehoorde , wat zijn eigendom was. Het was heilig en het werd mensen verboden ervan te " eten ". Wanneer het mogelijk was geweest iets van deze boom te nemen en 'door middel van een medische procedure te scheiden waarbij een kleine component wordt gewonnen om tegen ziekten te kunnen vechten', zou het dan aanvaardbaar zijn geweest het in het lichaam op te nemen? Kunnen we mogelijkerwijs concluderen dat dit niet hetzelfde zou zijn als het eten van de boom?

Moeten we begrijpen dat sommige componenten van bloed aan Jehovah toebehoren en sommige niet, door toe te staan dat christenen opzettelijk sommige bloedfracties in het lichaam opnemen? Wanneer het bloed betreft - Gods heilige symbool van leven - moeten we dan begrijpen dat christenen onderdelen kunnen onderscheid en afscheiden die ze willen en de rest teruggeven aan God?

Eén samenvatting van jullie brief omtrent het schriftuurlijk afkeurenswaardige aspect van het innemen van bloed, is dat het voeding verschaft . Jullie zeggen specifiek dat vol bloed en hoofdcomponenten het lichaam voeding verschaft. Betekent dit dat de 5% toegestane componenten geen voeding verschaffen? Wanneer personen deze componenten gewoon op zouden eten, zouden ze er dan niet door gevoed worden? Zijn de immuniserende effecten ervan niet op zichzelf al voeding, net zoals de immuniserende componenten van moedermelk dat zijn voor een klein kind? Zijn het de hoofdcomponenten zelf of de voeding die ze bij zich dragen die ze onaanvaardbaar maken? We hebben de overdracht van antilichamen en eiwitten via de placenta gebruikt als reden waarom sommigen gewetensvol deze bloedcomponenten zouden kunnen aanvaarden. Wanneer we het echter hebben over voeding dat door bloed wordt gegeven, ontvangt een foetus niet al zijn voeding - inclusief water uit plasma - uit het bloed van zijn moeder? Hoe verklaren we deze ogenschijnlijke tegenstrijdigheid?

Ik ben er van overtuigd dat jullie nu mijn terughoudendheid zullen begrijpen in het blijven voeren van conversaties over bloed met personen in de medische sector. Ik vind het moeilijk - zo niet onmogelijk - schriftuurlijke redenen aan te dragen voor onze tolerantie van sommige bloedcomponenten en intolerantie van andere bloedcomponenten. Eén arts stelde recentelijk vragen over het onderwerp, maar ik heb snel het onderwerp veranderd omdat ik schriftuurlijke antwoorden wil hebben voor hem.

In het licht van de duidelijke bijbelse instructie zich te onthouden van bloed en het feit dat er onder ons gebruik van wordt gemaakt, lijkt het zo te zijn dat we óf geen opzettelijke aanvaarding van bloed zouden moeten tolereren, welk component dan ook, óf dat we aanvaarding van bloed voor puur medische redenen anders bezien dan het eten van bloed als een maaltijd. Onze huidige leerstelling is ogenschijnlijk schriftuurlijk niet uit te leggen, waardoor arbitraire redenering ons enige antwoord is.

Tot nu toe heb ik ervoor gekozen de informatie nog niet te delen met degenen voor wie het bedoeld was, omdat ik jullie antwoord zoals het gegeven is niet begrijp. Ik zou jullie willen vragen mijn eerste brief samen met dit antwoord opnieuw onder de loep te nemen. Ik wil mijn diepe waardering uiten voor jullie oprechte inspanningen. Bij voorbaat dank.

We hebben recentelijk genoten van het districtscongres programma over het thema "Godvruchtige Levenswijze". Het was verfrissend en het bracht enthousiaste bij voor het leiden van een godvruchtige levenswijze. Het boek getiteld Is er een Schepper die om U Geeft? alsook de brochure Wat gebeurt er met ons bij de dood? waren versterkend. Ik wil mijn waardering voor zulke voorzieningen uiten. Ga zo door!

Jullie broeder in Jehovah's dienst,

R. Jensen

Bijlagen: Kopie van mijn oorspronkelijke brief van 16/2/'98
Kopie van jullie brief van 23/3/'98

 


Download via onderstaande knop het Engelse origineel van deze brief